Baarmoederhalskanker
| De baarmoederhals verbindt de baarmoeder met de vagina. Het gedeelte van de baarmoederhals dat in de vagina uitsteekt en waarin zich de opening, de baarmoedermond bevindt, wordt de portio genoemd. Hierin kunnen zich tumoren ontwikkelen |  | |
De ziekte | Verschijnselen | |
| Baarmoederhalskanker ontstaat meestal in de buitenste laag cellen. Het kan vele jaren duren voordat onrustige cellen zich tot een tumor ontwikkelen. De mate van onrust van de cellen worden uitgedrukt in de uitslag van de PAP-uitstrijk: hoe hoger het getal hoe onrustiger de cellen zijn. Onrustige cellen kunnen ook weer verdwijnen en jarenlang niet terugkeren. Veelal echter leiden deze abnormale cellen zonder dat er iets aan wordt gedaan uiteindelijk tot kanker. Na de eerste ontwikkeling van kankercellen in de baarmoederhals groeit de tumor door in de vagina en in en om de baarmoeder. Verdere doorgroei vindt plaats in blaas en endeldarm, uitzaaiing is er naar de lymfeklieren en via het bloed naar lever, longen en botten. | Een tumor in de baarmoederhals geeft vaak bloed af bij aanraking, waardoor contactbloed na de geslachtsgemeenschap een verdacht teken is. Maar ook op andere momenten kan er ongewoon bloedverlies zijn, soms niet meer dan wat bruine veegjes. Ook vrouwen in en na de overgang die langer dan een jaar niet hebben gemenstrueerd moeten bij bloedverlies – ook al is het maar weinig – dit door de arts laten controleren. | |
Oorzaken | ||
| Het humaan papillomavirus (HPV), een seksueel overdraagbaar virus, is in 97% de oorzaak voor het ontwikkelen van baarmoederhalskanker. Door condoomgebruik en goede hygiëne kan dit virus worden voorkomen. Er is voor jonge meisjes een vaccinatie voor de preventie van baarmoederhalskanker. Deze vaccinatie moet echter worden gegeven alvorens de meisjes seksueel actief worden. Deze vaccinatie beschermt tegen vier van de meest voorkomende HPV-stammen waardoor de meeste HPV infecties voorkomende kunnen worden. | De vaccinatie is overigens niet zonder risico: er zijn ernstige zij het zeldzame bijwerkingen gemeld. Van de lange termijn gevolgen van de vaccinatie is nog niets bekend. Van de anticonceptiepil is tot nu toe niet bewezen dat deze direct baarmoederhalskanker kan veroorzaken. Indirect is er wel meer kans, doordat de kans op HPV-infectie toeneemt door vrijen zonder condoom. Ook door roken wordt de kans op baarmoederhalskanker enigszins verhoogd. | |
Voorkomen/incidentie | Diagnostiek | |
| Na borstkanker is baarmoederhalskanker de meest voorkomende vorm van kanker bij vrouwen. Door bevolkingsonderzoek bij vrouwen tussen 30 en 60 jaar en eigen initiatief van jonge vrouwen die bij hun arts om een uitstrijkje vragen, is in Nederland het aantal gevallen van vrouwen met baarmoederhalskanker de afgelopen vijftig jaar tot de helft gedaald. Momenteel worden jaarlijks ongeveer 750 ziektegevallen gemeld, meestal bij vrouwen tussen 35 en 40 jaar. | Het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker helpt het aantal ziektegevallen sterk verminderen. Via het vijfjaarlijkse uitstrijkje (PAP-smear) kunnen onrustige cellen bijtijds opgespoord worden. Zijn die aangetoond, dan is nader onderzoek nodig. Naast de PAP kleuring van de uitstrijk zijn er inmiddels ook andere score-instrumenten om de kwaadaardigheid van baarmoederhalscellen te kunnen indelen: Cervicale Intra-epitheliale Neoplasie (CINJ) en de KOPAC-B klassificatie. Blijkt er sprake van kanker te zijn, dan wordt met röntgenfoto’s, echoscopie en CT-scans de uitbreiding vastgesteld. | |
Behandeling | ||
| De voorstadia van baarmoederhalskanker, zoals dikwijls vastgesteld via het bevolkingsonderzoek, zijn vrij eenvoudig te behandelen, vaak zelfs zonder narcose. Via laserbehandeling, wegbranden en wegsnijden kunnen de haarden met afwijkende cellen bestreden worden. Als het aangetaste weefsel dieper ligt kan een groter deel van de uitmonding in de vagina worden weggehaald. Hiervoor is in elk geval plaatselijke verdoving nodig. Is kanker geconstateerd, dan wordt de baarmoeder met het bovenste deel van de vagina en de plaatselijke lymfeklieren verwijderd. Bij jongere vrouwen die nog een kinderwens hebben, is het tegenwoordig in een aantal ziekenhuizen mogelijk om met een nieuwe operatietechniek niet de baarmoeder volledig te verwijderen maar een besparende operatie uit te voeren. Zwangerschap zou hierdoor mogelijk kunnen blijven. | Bij verdere uitbreiding van de tumor zal ook in de blaas en de endeldarm chirurgisch ingegrepen moeten worden. Aanvullend worden bestraling en chemotherapie gebruikt, zowel om tumoren vóór operatie te verkleinen, als om de laatste restjes tumorweefsel te vernietigen. Als ondersteuning of aanvulling op de reguliere behandeling van de artsen en specialisten in het ziekenhuis kunnen patiënten altijd de voedingsadviezen voor kankerpatiënten volgen. Daarnaast is een aanvulling van vitamines, mineralen en uit voeding geïsoleerde medicijnen zoals door de orthomoleculaire NTTT worden voorgeschreven, altijd te overwegen. Hoewel niet gesteund door grote wetenschappelijke onderzoeken, lijkt de kans op een langer leven met minder bijwerkingen en klachten door de orthomoleculaire en NTTT-behandeling vergroot. Echte genezing komt hierdoor niet vaak voor, maar is zeker niet uitgesloten. | |
Aanvullende behandeling | ||
| Als ondersteuning van of aanvulling op de reguliere behandeling van de specialisten in het ziekenhuis, kunnen mensen met kanker ook zelf wat doen, namelijk gaan eten volgens de voedingsadviezen van de niet-toxische tumortherapie. Daarnaast is het ook mogelijk om behalve echt gezonde voeding ook extra voedingssupplementen, vitamines en mineralen te gaan gebruiken. Dit heet orthomoleculaire geneeskunde. Ga niet zelf hobby-en, maar zoek hiervoor een arts met ervaring op dit gebied. | Met goede voeding en extra voedingssupplementen blijken veel mensen een hogere kwaliteit van leven te krijgen, in diverse gevallen ook langer te leven en in een enkel geval zelfs te genezen. Hoewel er tot nu toe nog weinig statistische bewijzen zijn voor zo’n behandeling, lopen er in Nederland diverse mensen rond die ervan overtuigd zijn dat zij hun leven aan deze behandeling te danken hebben. | |
Resultaten | Preventie | |
| Bij tijdige ontdekking van baarmoederhalskanker zijn de vooruitzichten op genezing goed. Zolang de tumor niet buiten de baarmoederhals is gegroeid, is de vijfjaars overleving 80-90 procent. Bij uitbreiding van de tumor nemen de overlevingskansen sterk af, maar omdat dit dankzij de goede controle minder voorkomt, ligt de gemiddelde vijfjaars overleving op 67 procent. Wordt de baarmoeder operatief verwijderd, dan zijn onvruchtbaarheid en vervroegde overgang het gevolg. | Zoals steeds meer bekend en bewezen wordt, is een levensstijl waarin men regelmatig beweegt en goed en gezond eet, van belang om kanker te voorkomen. Er wordt geschat dat tenminste 70% van de kankers veroorzaakt worden door factoren die met lifestyle te maken hebben. Preventie is dus van het grootste belang. Omdat het HPV-virus een belangrijke rol speelt bij het ontstaan van baarmoederhalskanker, is voorkomen van infectie hier erg belangrijk. Dit kan door een goed afweersysteem te hebben (en dus gezond te leven), zo weinig mogelijk wisselende seksuele contacten te hebben en condooms te gebruiken en eventueel door vaccinatie. |