Nierkanker
| De nieren zuiveren het bloed van afvalstoffen. De nieren liggen veilig weggeborgen achter de wervelkolom. Dat heeft als nadeel dat tumoren vaak pas in een laat stadium worden ontdekt. |  | |
De ziekte | Verschijnselen | |
| Niercelcarcinoom begint in een van de zuiveringsbuisjes in het binnenste van de nier. De kwaadaardigheid en het groeitempo zijn sterk wisselend waardoor prognoses over het verloop van de ziekte moeilijk te geven zijn. De tumor groeit eenvoudig door het kapsel heen in het omringende weefsel. Uitzaaiingen via het lymfestelsel komen eerst in de klieren bij de wervelkolom terecht, uitzaaiingen via het bloed naar de longen, de lever, huid en botten. In de nierader kunnen hinderlijke stolsels ontstaan. | Een niercelcarcinoom kan ongemerkt tot ontwikkeling komen. De eerste aanwijzingen zijn dan bloedverlies bij het plassen, pijn in de rug of zij, of een duidelijk voelbare zwelling. Stolsels worden soms met geweld door de urinebuis naar buiten gewerkt. Dan ontstaat een koliek, zeer hevige en pijnlijke krampen, alsof een niersteentje wordt afgevoerd. Algehele gevoelens van malaise, vermoeidheid en gewichtsverlies treden meestal pas op in latere stadia. Omdat de tumor zo ongemerkt kan groeien, wordt de ziekte soms pas opgemerkt doordat uitzaaiingen in longen, lever, botten, huid of hersenen voor klachten zorgen. | |
Oorzaken | Incidentie | |
| Er is niet bekend waardoor niercelkanker ontstaat. Een indicatie voor de oorzaak van nierkanker en dan vooral bij vrouwen is een wisselend lichaamsgewicht (het zogenaamde jojo-effect). Het advies is dus om niet heftig aan de lijn te gaan. Mogelijk dat ook roken een rol speelt. | Jaarlijks worden bijna 1550 nieuwe gevallen ontdekt, bij mannen vaker dan bij vrouwen. Zo’n 30 procent van de niertumoren wordt bij toeval ontdekt, meestal wanneer om andere redenen een bovenbuik echografie gemaakt wordt. Bij 20-30 procent van de nierkankers is al uitzaaiing opgetreden naar de regionale lymfeklieren op het moment van ontdekking | |
Diagnostiek | Resultaten | |
| De urine kan de op aanwezigheid van tumorcellen en bloed onderzocht worden. Met een echografie worden de nieren en andere organen op vorm en uitzaaiingen bekeken en met een IVP (intraveneus pyelogram, röntgenfoto’s waarbij de urinewegen d.m.v. contrast worden afgebeeld) kunnen de urinewegen nader worden onderzocht. Vaak wordt ook een CT-scan gemaakt, soms is een MRI noodzakelijk. | Bij tijdige ontdekking is de vijfjaars overleving 60-80 procent, maar bij uitzaaiing daalt dat percentage snel. Meestal wordt nierkanker laat ontdekt. | |
Behandeling | Aanvullende behandeling | |
| Omdat één nier het werk van twee nieren probleemloos aankan, is de behandeling van nierkanker in eerste instantie gericht op operatief verwijderen van de aangetaste nier. Als de tumor nog heel klein is, kan met uitsnijden van het aangetaste weefsel volstaan worden. Met de nier worden het kapsel, de bijnier en de omliggende lymfeklieren weggenomen. Wanneer door uitzaaiingen genezing niet mogelijk is, kan toch tot verwijdering van de nier besloten worden om klachten weg te nemen. Aanvullend kan bestraling worden gegeven, vooral om de pijn van botuitzaaiingen te bestrijden. Sinds enkele jaren wordt soms aanvullend immunotherapie gegeven, waarbij door stoffen als interferon-alfa, interleukine-2 of beide geprobeerd wordt het afweersysteem te stimuleren. De resultaten hiervan worden als gunstig beschreven. Recent zijn twee nieuwe geneesmiddelen beschikbaar gekomen die een remmende invloed hebben op diverse door de tumorcellen geproduceerde groeifactoren. Deze geneesmiddelen remmen de celgroei en de nieuwvorming van bloedvaten, zodat de nierkanker langzamer groeit en minder snel uitzaait. Hoewel de middelen een duidelijk langere progressievrije overleving veroorzaken, hebben zij wel bijwerkingen die soms ernstig kunnen zijn. Tevens zijn er beperkingen: beide zijn slechts bij een gedeelte van de niercelkankers bruikbaar en alleen onder bepaalde omstandigheden. | Als ondersteuning van of aanvulling op de reguliere behandeling van de specialisten in het ziekenhuis, kunnen mensen met kanker ook zelf wat doen, namelijk gaan eten volgens de voedingsadviezen van de niet-toxische tumortherapie. Daarnaast is het ook mogelijk om behalve echt gezonde voeding ook extra voedingssupplementen, vitamines en mineralen te gaan gebruiken. Dit heet orthomoleculaire geneeskunde. Ga niet zelf hobby-en, maar zoek hiervoor een arts met ervaring op dit gebied. Met goede voeding en extra voedingssupplementen blijken veel mensen een hogere kwaliteit van leven te krijgen, in diverse gevallen ook langer te leven en in een enkel geval zelfs te genezen. Hoewel er tot nu toe nog weinig statistische bewijzen zijn voor zo’n behandeling, lopen er in Nederland diverse mensen rond die ervan overtuigd zijn dat zij hun leven aan deze behandeling te danken hebben. |