| De orthomoleculaire therapie is eigenlijk een vervolg op het werk van Moerman en Houtsmuller. Ook Linus Pauling, die experimenteerde met grote hoeveelheden vitamine C, was een van de grondleggers. De orthomoleculaire therapie gaat er, net als Moerman, van uit dat de westerse mens veel te weinig vitamines, mineralen en spoorelementen binnenkrijgt met de voeding. Ook hier ligt de nadruk op gezonde, natuurlijke voeding maar dan in combinatie met hoge doses vitamines, mineralen, spoorelementen en kruiden. Soms worden ook enzympreparaten gebruikt. De orthomoleculaire geneeskunde ziet als belangrijkste ziekteverwekker de vrije radicalen (in het Engels: Reactive Oxygen Species, ROS). Deze zouden ons genenmateriaal beschadigen en zo het ontstaan van ziekte en kanker bevorderen. | Een belangrijk onderdeel van de orthomoleculaire behandeling is dan ook het toepassen van antioxidanten, stoffen die de inwerking van vrije radicalen verminderen. Inmiddels is door wetenschappelijk onderzoek aangetoond dat onze genen inderdaad beschadigd worden door vrije radicalen en in toenemende mate worden de (bescheiden) successen van orthomoleculaire (neven)behandelingen aangetoond. In Nederland gebruiken de orthomoleculair werkende artsen ook vaak de voedingsadviezen van dokter H. Houtsmuller als basis voor de therapie bij kanker. De werkwijze verschilt in de praktijk niet zoveel van de Niet- Toxische -Tumor-artsen. Hier vindt u de adressen van complementaire artsen. |